یادداشت سیامک پیربابایی، عضو هیات مدیره فدراسیون واردات ایران:
سالهاست اقتصاد ایران گرفتار نگاه جزیره ای و عملکردهای تک بعدی شده و نمونه آن را می توانیم این روزها در تصمیمات بانک مرکزی مبنی بر پافشاری بر حفظ نرخ ارز دنبال کرد.
مدیران بانک مرکزی به مثابه یک ماشین از قبل کدنویسی شده، می خواهند با بهره گیری از همه مکانیزم های موجود، نرخ ارز را ثابت نگه دارند.
تلاش برای کاهش تقاضای ارز، از طریق سرکوب واردات و تاکید بر ممنوعیت ورود ارز صادراتی کالاهای غیرنفتی با نرخ آزاد، می تواند گوشه ای از این تصمیمات باشد.
آن ها اقتصاد کشور را در گوشه ای پارک کرده و بعد با افتخار ادعا می کنند که موفق به تثبیت نرخ ارز شده اند.
شاید هم تصور می کنند که می توانند صرفا با تکیه بر مدیریت نرخ ارز، اقتصاد کشور را ساماندهی و راهبری کنند.
شش قفله کردن درهای بانک مرکزی، شاید بتواند نرخ ارز را برای مدت کوتاهی، ثابت نگهدارد ولی این موفقیت که البته ممکن است از جانب مدیران بانک مرکزی افتخار آمیز قلمداد شود، می تواند تبعاتی بسیار مخاطره انگیز برای سایر بخش های اقتصاد و تجارت کشورمان ایجاد کرده و زنجیره تامین کالایی کشور را آسیب پذیر و مردم را به سوی نارضایتی ازکمبود کالاهای مورد تقاضا سوق دهد.
در ماه های اخیر، از یک سو شاهد کاهش تقاضای سرکوبگرایانه و برآمده از محدودیت و ممنوعیت خرید ارز صادراتی با قیمت آزاد هستیم و این موضوع موجبات گلایه مندی صادرکنندگان را فراهم ساخته است و از سوی دیگر، واردکنندگان نیز در هفت خان تامین و انتقال ارز گرفتار شده اند.
بهتر است بانک مرکزی، دغدغه دولت، مجلس و مردم نسبت به تامین کالاهای اساسی و ضروری را در اولویت های خود قرار داده و سیاستگذاری های خود را بر آن حوزه متمرکز ساخته و اجازه دهد در سایر حوزه ها، واردکنندگان و صادرکنندگان، خودشان بر تعیین نرخ ارز، به تفاهم برسند.
