پیربابایی، عضو هیات مدیره فدراسیون واردات ایران معتقد است: سالهاست اقتصاد ایران گرفتار نگاه جزیره ای و عملکردهای تک بعدی شده و نمونه آن را می توانیم این روزها در تصمیمات بانک مرکزی مبنی بر پافشاری بر حفظ نرخ ارز دنبال کرد.مدیران بانک مرکزی به مثابه یک ماشین از قبل کدنویسی شده، می خواهند با بهره گیری از همه مکانیزم های موجود، نرخ ارز را ثابت نگه دارند.
رییس جمهور محترم در سخنرانی اخیر خود به مسوولان وزارت اقتصاد و دارایی توصیه کرده اند که در کنار نظرات اقتصاددان ها، از دیدگاه های تجربی فعالان اقتصادی هم استفاده شود.
در دنیای پیشرفته امروز نهتنها دولتها بلکه شرکتها و بنگاههای خصوصی، برنامههای سالانه، ۵ ساله، ۱۰ ساله و حتی ۲۰ ساله تدوین میکنند. امکان این برنامهریزی نیز مدیون ثبات حاکم بر سیاستهای کلان کشورهاست. در حقیقت فعالان اقتصادی در کشورهای توسعهیافته، برپایه رویکرد کلان سیاستگذاران خود، برای آینده شرکت و بنگاهشان تصمیم میگیرند.
موضعگیری رسمی اتاق بازرگانی در مورد سیاستهای ارزی دولت که طی نامهای به رئیسجمهور اعلام شد، با وجود همه اظهارنظرها، چه موافق و چه مخالف، بیتردید برای بخش خصوصی، یک گام رو به جلو محسوب میشود. شاهد بودیم بلافاصله محتوای آن بهصورت اعلامیهها، نظریهپردازیها، اظهارنظرهای رسانهای و حتی نامه رسمی دیگر مراجع بخش خصوصی، مورد استفاده و مطالبهگری از دولت قرار گرفت و توانست حداقل یک هم صدایی واحد و مبتنی بر خرد جمعی در میان بخش خصوصی ایجاد کند.
شرکت هایی که پیش از این با نرخ کمتر ارز دارو وارد کرده اند اما آن را با قیمت گذشته فروخته اند، باید وام را براساس نرخ ۴ هزار و ۲۰۰تومانی برای دلار پرداخت کنند. این روند زیان هنگفتی را به شرکت های دارویی اعم از واردکننده و تولیدکننده تحمیل می کند.
بعد از تصمیم سیاستمداران ایالاتمتحده در خروج از برجام درحالیکه برخی از وبسایتهای خارجی را مطالعه میکردم، مطلبی حاشیهای در اکونومیست توجهم را جلب کرد: «آمریکا سعی دارد تا با تحریم مجدد ایران مانع از بهبود اوضاع در خاورمیانه شود» جملهای که میتوان در تفسیر آن ساعتها بحث و تبادلنظر کارشناسی انجام داد. اما فارغ از تحلیلهای سیاسی این مطلب، پیام اقتصادی آن به کشور ما چیست؟
